75 jaar na de grootste brandweerramp van Nederland: 'Mijn broer gaf zijn leven voor anderen'

In dit artikel:

Op 9 februari 1951 voltrok zich in de Koningin Wilhelminahaven in Vlaardingen de grootste brandweerramp uit de Nederlandse geschiedenis. In de haven had zich door sterke wind een laag weggegooide stookolie verzameld. Vonken van een lasser op een passerend schip zetten de olie in brand, waarna een dichte zwarte rook ontstond.

Een Vlaardingse brandweerploeg reed uit, maar kon door het slechte zicht de kade niet zien. De materialenwagen belandde in het water en vatte vlam in de brandende olie. De chauffeur en bevelvoerder wisten te ontsnappen; vijf andere brandweerlieden kwamen om: Pieter van Delft, Mari Hendrikus Kok, Albert Hendrik Maat, Herman Westdijk en Pieter Batenburg.

De toen 13-jarige Herman Batenburg verloor zijn oudere broer Piet, met wie hij een hechte band had. Volgens hem werd thuis nauwelijks over het verlies gesproken. Ook oud-brandweerman Kees Verhulst herinnerde zich de chaos na de ramp, toen tijdens een appèl duidelijk werd wie de brand had overleefd. De tragedie leidde tot veel binnen- en buitenlandse blijken van medeleven.

Ter gelegenheid van de 75ste verjaardag van de ramp werd het verwaarloosde monument voor de vijf slachtoffers gerestaureerd. Tijdens een herdenking op begraafplaats Emaus deelden nabestaanden hun herinneringen. Burgemeester Frederik Zevenbergen benadrukte dat Vlaardingen de vijf mannen, die hun leven gaven tijdens hun dienst, blijvend moet blijven eren.