Bestaat clubliefde nog in het profvoetbal? 'Naïef om te denken dat spelers er hetzelfde in staan'

In dit artikel:

Lutsharel Geertruida verruilt RB Leipzig voor PSV, tot teleurstelling en onbegrip bij een deel van de Feyenoord-aanhang. De geboren Rotterdammer groeide bij Feyenoord uit tot publiekslieveling en presenteerde zich nadrukkelijk als ‘Kind van Zuid’. Daardoor voelt zijn overstap naar een directe Nederlandse concurrent voor supporters extra pijnlijk.

In het programma FC Rijnmond wordt besproken of Geertruida hierdoor minder Feyenoorder is geworden. Rijnmond-verslaggever Dennis van Eersel begrijpt de reactie van de fans, maar benadrukt dat clubliefde voor profvoetballers anders werkt dan voor supporters. Geertruida wilde vertrekken bij Leipzig, op Champions League-niveau blijven spelen en zijn kansen op een plek in het Nederlands elftal behouden. PSV bood daarvoor volgens de betrokken analisten een logische mogelijkheid.

Voormalig trainer Robert Maaskant wijst op PSV’s sportieve niveau, organisatie en deelname aan de Champions League. Ook vergelijkt hij de keuze met een aantrekkelijke aanbieding in het gewone bedrijfsleven. AD-journalist Mikos Gouka stelt bovendien dat een terugkeer naar Feyenoord nauwelijks haalbaar was: de club heeft voldoende opties achterin en waarschijnlijk niet de financiële ruimte voor de transfer.

Volgens Gouka zit de pijn vooral in het feit dat Geertruida door zijn sterke band met Feyenoord als ‘een van hen’ werd gezien. Toch moet hij uiteindelijk zijn eigen loopbaan bepalen. Als er bij Feyenoord geen plek is, kan PSV voor een Nederlandse speler die op het hoogste niveau wil blijven actief zijn een logische stap zijn. De situatie is volgens Gouka vergelijkbaar met een mogelijk toekomstig dilemma voor Feyenoord-doelman Justin Bijlow, al ligt een overstap naar Ajax doorgaans gevoeliger.