Betaald parkeren is een blijvertje in Rotterdam: 'Geen gemeente draait zo'n besluit nog om'

In dit artikel:

De plannen van Rotterdam om in meer wijken betaald parkeren in te voeren leiden tot flinke weerstand. Honderden bewoners van onder meer Nesselande protesteerden bij de gemeenteraad en wijkraadbijeenkomsten, dienden petities in en demonstreerden. Wethouder Chantal Zeegers kreeg daarbij ook persoonlijke verwijten te horen.

Volgens parkeerwetenschapper Giuliano Mingardo van de Erasmus Universiteit draait betaald parkeren vooral om het verdelen van schaarse openbare ruimte, en niet in de eerste plaats om extra inkomsten. In een groeiende stad moeten gemeenten bepalen hoeveel ruimte naar auto’s, groen en andere functies gaat. Een parkeertarief is volgens Mingardo een middel om het gebruik van die beperkte ruimte te sturen. Hij begrijpt dat de overgang van gratis naar betaald parkeren veel emoties oproept, omdat een auto voor veel mensen staat voor vrijheid en zelfstandigheid.

Rotterdam wil voor de eerste parkeervergunning 9,50 euro per maand rekenen. Een tweede of derde vergunning kost 25,70 euro per maand. Bezoekers betalen 13 cent per tien minuten. Mantelzorgers kunnen een gratis vergunning krijgen voor maximaal 750 uur per jaar.

De weerstand is volgens Mingardo vooral groot omdat bewoners nu nog gratis parkeren. Daardoor vermoeden sommigen dat de gemeente vooral geld wil verdienen. De inkomsten komen inderdaad in de algemene gemeentelijke begroting terecht, maar kunnen volgens hem ook worden besteed aan bijvoorbeeld scholen, uitkeringen of parken. Hij noemt gratis parkeren bovendien een vorm van subsidie aan automobilisten, omdat zij kosteloos gebruikmaken van schaarse publieke ruimte.

Mingardo wijst ook op het zogenoemde waterbedeffect. Wanneer slechts één straat of wijk betaald parkeren invoert, kunnen automobilisten uitwijken naar nabijgelegen gratis plekken. Het probleem verdwijnt dan niet, maar verplaatst zich. Rotterdam kiest daarom voor een bredere, proactieve aanpak om toekomstige overlast te voorkomen, al vraagt Mingardo zich af of de invoering niet beter in twee of drie fasen kan gebeuren.

Dat Rotterdam volgens critici minder autovriendelijk wordt, ziet de onderzoeker vooral als een logisch gevolg van de groei van de stad. De auto zal volgens hem niet verdwijnen, maar kan wel iets minder ruimte krijgen ten gunste van groen en voetgangers. Hij verwacht bovendien niet dat het beleid later wordt teruggedraaid: volgens hem heeft geen enkele gemeente betaald parkeren na invoering weer afgeschaft.