Bewoners willen deze wijk op slot hebben: 'Overdag een paradijs, in de avond een hel'
In dit artikel:
Al drie jaar worden bewoners van De Esch (Rotterdam) vrijwel iedere avond en nacht geteisterd door groepen vandaar komende auto’s en motoren: hard optrekken, racen, donuts, harde muziek en geschreeuw — vaak tot rond 04:00 uur. Het slaaptekort en de onrust lopen hoog op; bewoners zeggen "We lopen op ons tandvlees" en sommigen durven ’s avonds niet meer over straat. De overlast gaat gepaard met vuil op straat, lachgascilinders en zelfs intimidatie: mensen zijn bespuugd, bekogeld met eieren, gefilmd en bedreigd.
Dinsdagavond hielden ruim honderd bewoners een goed bezochte samenkomst in het Pompgebouw om maatregelen te bespreken en 30 stellingen te beproeven via stemming. De wijk telt ongeveer 4.500 inwoners in 2.900 woningen; de opkomst werd als een succes ervaren. De aanwezigen stemmen unaniem vóór een harde eis richting de gemeente: "De wijk moet op slot. Binnen twee weken." Een delegatie bereidt een brief voor aan de Rotterdamse gemeenteraad (commissie Veilig) met de oproep voor structurele oplossingen.
Politie en bewoners herkennen hetzelfde patroon: incidentele zichtbaarheid van handhaving na media-aandacht of een bezoek van wethouders helpt tijdelijk, maar de problemen keren terug. De Eenheid Rotterdam noteerde vorig jaar circa 800 kentekens van overlastveroorzakers; eigenaren kregen brieven maar dat bleek onvoldoende. De politie wijst op beperkte capaciteit en geeft aan dat nu politieke beslissingen nodig zijn. Bewoners verwijzen naar eerdere maatregelen op andere plekken in de stad (Meent, Noordereiland) als voorbeelden die wél effect hadden.
Op woensdagavond liep een rondje door de wijk uit op een herhaling van het beeld: bij de Maaskantine en in vrijwel alle straten verzamelen zich kleine, vaak oudere auto’s en soms opvallend krachtige modellen; lichten branden, inzittenden hangen uit ramen en er wordt rondgehangen ondanks slecht weer. Foto’s en filmpjes zijn er genoeg, maar makers willen vaak anoniem blijven uit vrees voor represailles.
Op de bewonersbijeenkomst kwam een reeks mogelijke ingrepen voorbij — minder parkeerruimte door betonblokken, slagbomen bij wijkingangen, extra handhaving — maar elke maatregel heeft ook nadelen voor gewone bewoners (bezoek, familie, bereikbaarheid). Een samenscholingsverbod blijkt in de praktijk onvoldoende. De roep is nu om snelle, structurele maatregelen van de gemeente zodat het dagelijkse woongenot hersteld wordt en mensen niet gedwongen worden te vertrekken: momenteel overweegt ongeveer de helft van de aanwezigen te verhuizen vanwege de aanhoudende overlast.