Charlotte (27) is verpleegkundige op de kinder-IC: 'Moeilijke momenten schrijven we in een dagboek'

In dit artikel:

Charlotte (27) uit Rotterdam ruilde haar eerste droom — een carrière als danseres — in voor verpleegkunde en werkt nu als kinder-IC-verpleegkundige in het Sophia Kinderziekenhuis in Rotterdam. Wat begon als een tweede keuze na een moeizaam eerste studiejaar veranderde toen ze praktijkervaring opdeed: ze ontdekte dat het omgaan met mensen haar voldoening geeft en raakte geïnspireerd tijdens haar eerste rondleiding in het ziekenhuis.

Dagelijks staat ze dicht bij gezinnen in hun meest kwetsbare momenten, iets wat veel voldoening maar ook emotionele belasting brengt. Op de afdeling heerst een hechte werksfeer; collega’s praten veel met elkaar en vangen zwaardere gebeurtenissen samen op. Toch blijft de impact van verlies of traumatische incidenten voelbaar: Charlotte vertelt hoe foto’s en persoonlijke details van jonge patiënten bij haar blijven hangen en hoe het team na ingrijpende gebeurtenissen momenten van bezinning en het bijhouden van een dagboekje gebruikt om stil te staan bij wat is gebeurd.

Een concrete casus schetst de zorgpraktijk: twee weken oude Cody ligt op de IC vanwege een hartafwijking en een aangeboren slokdarmafwijking. Charlotte beweegt rustig rond, controleert apparatuur en heeft een vanzelfsprekende vertrouwensband met zijn moeder. Zulke interacties — zowel de intensieve zorg als het contact met ouders — maken haar werk waardevol en geven haar trots wanneer kinderen terugkomen bij controles en het goed blijkt te gaan.

Buiten het ziekenhuis is Charlotte actief op social media waar ze jongeren wil laten zien wat het vak inhoudt; soms leidt dat tot herkenning op de werkvloer. Haar toekomst ziet ze in de kliniek: leren blijft centraal, met steeds nieuwe doelen — van kinderverpleegkundige naar kinder-IC-specialist en mogelijk nog verder. Zoals ze zelf zegt: je neemt de verhalen mee naar huis.