Danilo (38) is geen moslim, maar doet wel mee aan ramadan: 'Ik denk dat vader trots meekijkt'
In dit artikel:
Danilo Silva Timmers (38) uit Rotterdam-Zuid vast dit jaar mee tijdens de ramadan, ook al is hij zelf geen moslim. De keuze vloeit voort uit persoonlijke verliezen en een wens tot dankbaarheid: in korte tijd verloor hij zijn oma en onverwacht zijn vader, en raakte hij door financiële problemen en verhuizingsstress zelfs in de schulden. Nadat hij langzaam zijn leven weer op de rails kreeg — onder meer door een nieuwe woning dicht bij familie in Rotterdam-Zuid — besloot hij de vastenmaand te gebruiken als manier om stil te staan bij die ommekeer en zijn dankbaarheid te tonen.
Zijn vriendin, die wel moslim is, heeft hem niet gepusht maar wel haar motivatie en praktijk uitgelegd; dat wekte zijn nieuwsgierigheid. Daarnaast zag hij in de buurt hoe de ramadan mensen bijeenbrengt: een periode van saamhorigheid waarin jong en oud samenkomen. Dat sprak hem aan. Opgroeiend met een nuchtere, wetenschappelijk ingestelde vader had spiritualiteit nooit centraal gestaan in zijn leven, maar door het verlies van zijn vader zocht hij naar houvast en betekenis.
Praktisch was het vasten in het begin zwaarder dan verwacht. De eerste week was lastig: geen eten en drinken overdag maakte hem prikkelbaar en hij viel een keer uit naar een collega. Na een paar dagen paste zijn lichaam zich aan; vanaf dag drie merkte hij dat het makkelijker werd. Zijn ochtendritueel — rustig beginnen met koffie — mist hij het meest, maar hij ontdekte ook dat hij bewuster omgaat met voeding en minder behoefte heeft aan zwaar of vet eten na een vastendag.
Voor Danilo gaat de ramadan inmiddels vooral om reflectie: nadenken over gedrag, dankbaarheid en wat er beter kan. Hij denkt vaak aan zijn vader en aan dingen die hij niet meer kon laten zien; de periode heeft zijn gevoel voor familie en nabijheid versterkt. De ervaring smaakt naar meer: hij sluit niet uit vaker te vasten en merkt dat de maand hem heeft laten inzien dat hij meer aankan dan hij dacht.
In zijn omgeving roept zijn keuze verschillende reacties op: verbazing, grappen en soms ook terughoudendheid. Sommigen noemen hun vrees in verband met de opkomst van extreemrechts, terwijl Danilo juist ervaart dat zijn deelname zorgt voor meer rust en liefde. Door de ramadan is hij zelfs gestopt met drinken buiten de vastenmaand. Wat hij vooral meeneemt: herstel is mogelijk, dankbaarheid is krachtig en wie goed doet, ontmoet vaak ook goedheid terug.