Miljoenen stromen binnen, maar wat kan Feyenoord deze zomer eigenlijk uitgeven?

In dit artikel:

De verkopen van Leo Sauer aan VfB Stuttgart (15 miljoen euro), Anel Ahmedhodzic aan Burnley (7 miljoen) en In-Beom Hwang aan FC Porto (4,5 miljoen) leveren Feyenoord veel geld op. Toch kan technisch directeur Dévy Rigaux die bedragen niet simpelweg bij elkaar optellen en volledig opnieuw uitgeven.

Transfersommen worden vaak in termijnen betaald en een deel kan via afspraken naar vorige clubs of andere partijen gaan. Bovendien hebben aankopen niet alleen gevolgen voor de transferbegroting, maar ook voor de salarishuishouding. Een transfervrije speler kan bijvoorbeeld een hoog salaris, tekengeld en prestatiebonussen verlangen.

Ook boekhoudkundig werkt een transfer anders dan op het eerste gezicht lijkt. Koopt Feyenoord een speler voor 10 miljoen euro met een contract voor vijf jaar, dan wordt die som in principe over vijf jaar afgeschreven: jaarlijks 2 miljoen euro. Daardoor bieden transfers ruimte op korte termijn, maar blijven eerdere aankopen nog jaren op de begroting drukken. De UEFA staat sinds 2023 toe transfersommen over maximaal vijf jaar af te schrijven.

Verder kunnen bonussen ervoor zorgen dat een gemeld maximumbedrag uiteindelijk niet volledig wordt betaald. Huurdeals met een koopoptie of -verplichting kunnen kosten naar een later boekjaar verschuiven, al verdwijnen die verplichtingen daarmee niet.

Rigaux moet daarom vooral kijken naar de timing van inkomsten, betalingsafspraken, resterende boekwaarde, salarissen en bestaande verplichtingen. Feyenoord kan bij nieuwe aankopen eveneens met termijnen en bonussen werken. De opbrengst van deze zomer zegt daardoor maar beperkt hoeveel hij daadwerkelijk kan investeren.