Dit is het verband tussen de Surinaamse keuken en de slavernij: 'Nooit beseft hoe gluiperig het was'

In dit artikel:

Howard Komproe en kookboekenschrijfster Noni Kooiman brengen met de voorstelling *Peper & Zuur?!* de geschiedenis van Suriname tot leven via eten, humor en ongemakkelijke waarheden. De show werd afgelopen week gespeeld in Rotterdam en keert in november terug. Volgens Komproe weten veel Nederlanders opvallend weinig over Suriname, terwijl het land ruim drie eeuwen een Nederlandse kolonie was. Juist dat gebrek aan kennis noemt hij pijnlijk, maar ook een kans om het gesprek aan te gaan.

In de voorstelling leggen de makers uit hoe de Surinaamse keuken is gevormd door slavernij, contractarbeid en migratie. Gerechten als zoutvlees en bakkeljauw blijken sterke koloniale wortels te hebben, terwijl ook invloeden van Javanen, Chinezen en Indiërs diep zijn doorgedrongen. Komproe benadrukt dat contractarbeid in de praktijk vaak een voortzetting van slavernij was: voormalige tot slaaf gemaakten en later ook arbeiders van elders moesten onder zware omstandigheden op de plantages werken.

Daarnaast staan misverstanden over Surinaams eten centraal, zoals de kritiek op een product van Hema dat volgens Komproe onzorgvuldig en respectloos was samengesteld. De voorstelling is geen keurige geschiedenisles, maar een energieke mix van feiten, fabels en persoonlijke reflectie. Rond Keti Koti, op 1 juli, krijgt dit thema extra betekenis: dan wordt in Nederland de afschaffing van de slavernij herdacht en gevierd.