Een jaar zonder de doodgestoken Joni (13): in de val van een online bericht
In dit artikel:
Op 23 februari 2025 verloor het gezin Zuidwijk uit Schiedam hun zoon Joni (13) door één messteek. Hij vertrok die middag op de fiets nadat er berichten op zijn telefoon binnenkwamen en belandde bij een klasgenoot. Volgens zijn ouders werd hij gelokt; de veroordeelde leeftijdsgenoot spreekt van zelfverdediging. Kort na de steek kon Joni nog een huis bereiken en aanbellen, maar in het ziekenhuis bleek hij buiten kennis te zijn en was er te veel bloedverlies: zijn longen waren geraakt.
Een jaar later blikken moeder Mariëlle en vader Anton terug op de dag die hun leven voorgoed veranderde en op signalen die ze nu anders beoordelen. Ze houden vaste rituelen: bijna dagelijks bezoeken ze het graf op begraafplaats Beukenhof, soms twee keer per dag. Het gezin probeert de eerste feestdagen en verjaardagen zonder Joni door te komen, mede omdat er een dochter overblijft: zus Sharon (16) worstelt met leegte en schuldgevoelens over het voortzetten van normale bezigheden.
De dader, inmiddels 14, zat bij Joni in de klas en was diezelfde avond aangehouden. Hij bleek eerder betrokken bij geweld: een maand eerder werd hij opgepakt voor het bedreigen van een vrouw met een mes dat uit de schoolkantine was gestolen; Joni was daarbij aanwezig en door de politie gehoord. Na de steekpartij werd de jongen veroordeeld tot een jaar jeugddetentie en jeugd-tbs met langdurige behandeling; hij zag af van hoger beroep. Voor de ouders biedt die uitspraak enige opluchting, maar zij twijfelen sterk aan de stelling van zelfverdediging. De rechtszaak vond achter gesloten deuren plaats en de ouders ervaren de dader als emotieloos.
Het incident leidde in Schiedam tot een stille tocht en tot meer aandacht voor wapenbezit onder jongeren. De Zuidwijks signaleren hoe makkelijk kinderen via sociale media in contact komen met vapes, wapens en verkeerde vrienden. Ze geven aan dat controles van ouders beperkt zijn zodra pubers een telefoon hebben en pleiten daarom voor strengere maatregelen: zij spreken zich uit voor een verbod op sociale media voor jongeren onder de 16 jaar, een onderwerp dat ook op Europees niveau besproken wordt.
Omringd door familie, vrienden en lotgenoten zoeken Mariëlle en Anton houvast bij rouwgroepen zoals Ouders Overleden Kind en de Federatie Nabestaanden Geweldsslachtoffers. Het contact met andere ouders die een kind verloren hebben, helpt hen het eerste jaar door te komen. Nu de juridische afwikkeling en schadeclaims zijn geregeld, hopen ze ruimte te krijgen voor rouw en acceptatie, en dat de felheid van het verlies met de tijd iets verzacht. Tegelijk blijven vragen hangen: waarom kon dit gebeuren, had eerder ingrijpen verschil gemaakt, en hoe voorkomen ouders en samenleving dat jongeren zo vroeg in aanraking komen met geweld en gevaarlijke impulsen?