Rumoerige nachten, gestolen spullen en gratis eten: meekijken bij de winteropvang

In dit artikel:

Het is vroeg in de avond als een verslaggever meereist met een van de vier busjes die vanuit de Agniesebuurt (Vijverhofstraat) dakloze mensen naar de winteropvang in Zestienhoven (Overschie) brengen. De busjes — elk voor ongeveer acht personen — rijden door totdat iedereen die wil binnen is gebracht. De opvang gaat open zodra de gevoelstemperatuur in één van de grote steden onder nul daalt; zo kan het lokaal iets minder koud zijn maar toch geopend worden omdat het elders kouder is, legt coördinator Davnon Sno uit.

Bij aankomst worden bezoekers door veiligheidschecks geleid en in de eetzaal ontvangen met een gratis warme maaltijd die vrijwilligers in bakjes scheppen. Davnon benadrukt dat eten hier kosteloos is: “we willen dat iedereen met een gevulde maag kan slapen.” De slaapzaal op de eerste verdieping telt nu 174 plekken in rijen met stapelbedden; na een geplande verbouwing komen daar naar verwachting 235 plekken bij. De zaal is fel verlicht, met stekkerdozen en snoeren tussen de bedden, en op verschillende plaatsen ligt rommel die de medewerkers aanspreken.

Er zijn klachten van bezoekers over de sfeer en veiligheid: vechtpartijen, veel geluid en prikkels, en diefstal van spullen. Enkelen, zoals Jacek, geven de voorkeur aan hun tentje zodra het weer wat warmer wordt; anderen noemen de opvang “een gekkenhuis” maar accepteren het omdat ze anders geen dak boven hun hoofd hebben. Davnon erkent de problemen en wijst erop dat mensen in overlevingsstand soms spullen meenemen; de organisatie waarschuwt gasten hun spullen goed te bewaren. Er komen plannen voor kluisjes zodat portemonnees en telefoons veilig kunnen worden opgeborgen tijdens het douchen, maar ruimtegebrek maakt uitbreiding naar alle overnachters lastig.

Davnon, die zelf in Delfshaven opgroeide en nu in Spijkenisse woont, werkt vanuit persoonlijke betrokkenheid. Hij ziet dagelijks hoe waardevol een vaste woonplek is en ervaart het werk als een manier om iets terug te doen voor de buurt. De opvang beroept zich op vrijwilligers en vrijwilligerswerk en functioneert als noodmaatregel om daklozen door de koudste maanden te helpen.