Gerard ging met pensioen maar wacht nu op euthanasiegesprek: 'Je wil toch in wonderen geloven'

vrijdag, 1 mei 2026 (11:51) - RTV Rijnmond

In dit artikel:

Gerard Janssen (66) uit Rotterdam-Prinseland, na 46 jaar als sjorder en de laatste acht jaar als instructeur in de haven gewerkt te hebben, ging in februari 2024 vervroegd met pensioen. Een maand later veranderde zijn leven: in het ziekenhuis bleek sprake van een verdikking en werd bij hem alvleesklierkanker vastgesteld. De ziekte trof hem en zijn vrouw Astrid midden in een geplande, actieve pensioenfase waarin reizen en tijd met de kleinkinderen hoog op de agenda stonden.

Zijn situatie is ernstig en pijnlijk, maar recent kreeg hij ook goed nieuws: "Ik heb minimaal 50 procent minder pijn", zegt Gerard opgelucht. Ondanks dat er chemobehandelingen lopen en er binnenkort een gesprek over euthanasie gepland staat vanwege de hevige pijn, probeert hij positief te blijven. Hij vertelt dat het vooral zwaar is voor zijn vrouw en de rest van de familie; de jongste kleinkinderen van tien en elf hebben nog weinig besef van wat er aan de hand is.

Om houvast te houden richt Gerard zich op dagelijkse bezigheden die hem energie geven: veel wandelen — hij streeft naar 10.000–15.000 stappen per dag — en vooral zijn grote liefde, voetbalclub Feyenoord. Al vijftien jaar maakt hij enthousiaste filmpjes over wedstrijden, aanvankelijk voor collega’s en later via Facebook en TikTok. De video's leverden hem duizenden reacties en herkenning op, zelfs van iemand die hem tijdens een chemo behandelde. Hoewel hij door de pijn niet makkelijk naar De Kuip kan, hoopt hij op 10 mei bij de thuiswedstrijd tegen AZ misschien weer eens te kunnen gaan, idealiter samen met zijn kleinkinderen.

Gerard blijft nuchter en probeert zoveel mogelijk lichtpuntjes te vinden; hij erkent dat hij in de eerste maanden veel heeft gehuild maar wil zich sterk houden en vertrouwen houden in kleine wonderen. De familie steunt hem en speelt een centrale rol in zijn draagkracht.

Kort extra context: alvleesklierkanker wordt vaak pas laat ontdekt en gaat gepaard met flinke klachten; in Nederland is euthanasie onder strikte voorwaarden mogelijk voor patiënten met ondraaglijk lijden. Gerards verhaal toont zowel de zware impact van de ziekte op het dagelijkse leven als de manieren waarop sociale verbinding en persoonlijke hobby’s steun kunnen bieden.