Nieuw voorstel om jongeren mee te laten praten in de politiek: 'Hun stem wordt gemist in de raad'
In dit artikel:
GroenLinks-raadslid Marvin Biljoen uit Rotterdam wil jongeren vanaf 16 jaar structureel een plek geven rond de raadstafel, omdat zij in debatten en besluitvorming nu vaak ontbreken terwijl veel besluiten hen raken. Biljoen diende hiervoor het plan "De nieuwe generatie aan de raadstafel" in; vergelijkbare constructies zijn volgens hem succesvol in andere gemeenten, zoals Beekdaelen (Limburg). De gemeenteraad kan zelf besluiten burgerraadsleden aan te stellen, dus er is geen wetswijziging nodig. Over het voorstel wordt begin volgend jaar gestemd.
Een burgerraadslid ondersteunt een politieke fractie bij voorbereiding van vergaderingen en mag in sommige bijeenkomsten meedenken, maar niet meebeslissen over officiële stemmen — dat recht blijft voorbehouden aan de gekozen raadsleden (voor wie de minimumleeftijd 18 jaar is). Biljoen stelt dat jonge mensen daarmee perspectief en betrokkenheid krijgen: niet alleen hun mening geven, maar daadwerkelijk meedoen in het proces.
Veiligheid is een terugkerend thema onder jongeren, bleek ook tijdens het recente Kindervragenuur, waar kinderen vragen konden stellen aan burgemeester, wethouders en raadsleden. Klimaatvoorlichting en -zorg spelen nog steeds onder jongeren, maar volgens Biljoen staan die onderwerpen nu meer op de achtergrond in de publieke discussie.
Praktische bezwaren — zoals het doorwerken van lange, complexe vergaderstukken en het feit dat 16- en 17‑jarigen vaak overdag op school zitten — erkent Biljoen. Hij denkt dat goede begeleiding en voorbereiding veel kunnen oplossen; ervaring met wijkraden laat zien dat jonge deelnemers met ondersteuning hun rol aankunnen. Ook verwacht hij dat jongeren de vergadercultuur kunnen aanscherpen: korter, zakelijker en doelgerichter vergaderen. Voor schooltijden stelt hij twee oplossingen voor: vergaderingen zoveel mogelijk buiten lesuren plannen, of afspraken maken welke vergaderingen een jong burgerraadslid bezoekt. Daarnaast wil hij samenwerking met scholen onderzoeken, zodat deelname als werkervaring of studiepunt kan meetellen.
Het voorstel biedt Rotterdam een experimentele route om jongeren meer zeggenschap en zichtbaarheid te geven in lokale politiek, met een praktische aanpak voor begeleiding en aansluiting op onderwijs.