Hanko (53) bezoekt als vrijwilliger mensen in hun laatste levensfase: 'Ik leer er zelf ook veel van'

In dit artikel:

Hanko Binnendijk (53) werkt in het basisonderwijs en besteedt een deel van zijn vrije tijd als vrijwilliger bij VTZ Rotterdam, een organisatie die terminale zorg aan huis ondersteunt. Hij bezoekt mensen in hun laatste levensfase, meestal één keer per week voor twee tot vier uur, en biedt vooral aanwezigheid en ontlasting voor de mantelzorger: van samen koffie drinken of tv-kijken tot simpelweg gezelschap houden zodat familie even kan rusten.

Hanko volgde eerst een halfjaarlang begeleid traject met vijf cursussen, waarna vrijwilligers aan cliënten worden gekoppeld. Die voorbereiding helpt bij het inschatten van grenzen en het omgaan met emotioneel zware situaties. De gesprekken en contacten verschillen per cliënt: soms ontstaan warme, korte banden — zoals zijn eerste koppeling die enkele dagen later overleed maar toch een positief gevoel achterliet — soms is het werk lastiger bij verbitterde mensen. Een anekdote illustreert zijn aanpak: een nieuwe cliënt wilde hem aanvankelijk wegsturen, maar door samen een Feyenoord-wedstrijd te kijken smolt de weerstand weg.

Hanko bewaakt bewust afstand zodat het werk niet te persoonlijk wordt; hij gaat zelden naar begrafenissen en houdt na overlijden meestal geen contact, tenzij de cliënt dat expliciet wilde. Coördinatoren vragen na elk overlijden of hij meteen een nieuwe koppeling wil of even tijd voor zichzelf nodig heeft. Zo blijft het vrijwilligerswerk geen verplichting maar iets dat ruimte en keuzevrijheid biedt.

Wat Hanko vooral terugkrijgt zijn levenslessen en een ander perspectief op mensen. Cliënten raden hem aan van het leven te genieten en zetten zijn eigen prioriteiten in perspectief. Een bijzonder geraakt moment was een dankbetuiging uit een ziekenhuis na de zorg voor een vrouw die een moeilijk leven had gehad — een herinnering die voor hem de waarde van dit vrijwilligerswerk onderstreept.