Na een griepje tijdens wintersport had Lauriëtte plots diabetes: 'Het kan iedereen overkomen'

In dit artikel:

Lauriëtte de Ruiter ontdekte ruim tien jaar geleden dat ze diabetes type 1 had. Na een griep tijdens een wintersport bleef ze zich ziek voelen, kreeg ze dorst, buikpijn en wazig zicht. Omdat haar bloedglucose aanvankelijk niet was getest, kocht ze zelf een meter. Die gaf een extreem hoge waarde aan. De huisartsenpost stuurde haar naar het Havenziekenhuis, waar ze een week werd opgenomen om haar bloedsuiker te stabiliseren.

Bij diabetes type 1 maakt het lichaam geen insuline meer aan; de ziekte is momenteel niet te voorkomen en verschilt van diabetes type 2. Sinds haar diagnose moet De Ruiter voortdurend haar bloedglucose controleren, koolhydraten berekenen en de hoeveelheid insuline aanpassen aan onder meer het tijdstip en beweging. Inmiddels gebruikt ze een glucosesensor en insulinepomp, wat haar dagelijks leven gemakkelijker maakt, maar uit eten gaan of taart eten blijft soms inschatten.

De Ruiter noemt diabetes een onzichtbare, eenzame aandoening en een onbetaalde tweede fulltimebaan. Ze kreeg geregeld te maken met onbegrip, bijvoorbeeld bij traktaties, maar leerde de ziekte geleidelijk in haar leven in te passen. Haar gestructureerde houding helpt daarbij. Ze hield jarenlang een blog bij en bundelde haar ervaringen en praktische kennis onlangs in het boek *Diabadass*.