Lee Towers wordt 80, maar blijft optreden: 'Ik heb zo'n spijt van het stoppen bij de marathon'
In dit artikel:
Lee Towers — geboren Leen Huijzer — wordt aanstaande maandag tachtig. Ondanks zijn beperkte mobiliteit (hij loopt met een rollator en heeft last van een heup, en een rugoperatie van veertien jaar geleden speelt nog mee) blijft hij artiest in hart en nieren: hij repeteert wekelijks in de studio en treedt zo lang mogelijk op. Zijn kordate devies is simpel: doorgaan, "tot het bittere einde" als het moet.
Huijzer groeide op in bescheiden omstandigheden aan het Dijkje in Bolnes, in een streng-christelijk gezin met zes kinderen. Armoede bepaalde het dagelijks leven: geen geld voor HBS of ULO, werken vanaf jonge leeftijd met krantenwijken en seizoensarbeid. Die achtergrond vormde zijn gevoel voor ongelijkheid; het leidde ook tot een gewoonte van hem om iedereen een hand te geven — een klein gebaar van respect dat voortkomt uit ervaringen van uitsluiting als kind.
Zijn levenspartner Laura is volgens hem zijn "lot uit de loterij": ze zijn ruim vijf decennia samen, en Lee schreef talloze liedjes en lange gedichten voor haar. Zij helpt hem nu ook praktisch bij aankleden en steunt hem op het podium en daarbuiten. Familie is zijn grootste rijkdom: drie kinderen, elf kleinkinderen en vier achterkleinkinderen.
Vijftig jaar geleden brak hij landelijk door als Lee Towers, op televisie gepresenteerd als de zingende kraanmachinist. Zijn tweede single, You'll Never Walk Alone, werd zijn handelsmerk en blijft onlosmakelijk met hem verbonden — zichtbaar in zowel feestelijke uitvoeringen als ingetogen versies, en nog altijd te horen in De Kuip en bij andere gelegenheden. Dertig jaar lang zong hij ook bij het vertrek van marathonlopers; hij stopte daarmee toen zijn fysieke ongemak te groot werd, iets waar hij nog altijd spijt van heeft.
Towers benadrukt dat roem relatief is: showbizz is vluchtig, en echte waarden liggen volgens hem in het kleinschalige en persoonlijke. Hij wil herinnerd worden als "Leen van Bolnes" — gewoon iemand die trouw bleef aan zijn afkomst. Zolang het publiek naar hem wil luisteren, treedt hij op; zijn stem en zijn drive houden hem actief, ook al gaat het binnenkomen soms krakkemikkig.