Leider Leefbaar Rotterdam voorspelt val van nieuwe coalitie: 'Dit gaat vroeg of laat fout lopen'

In dit artikel:

Leefbaar Rotterdam zit na vier jaar in het stadsbestuur sinds de gemeenteraadsverkiezingen in de oppositie. De partij verloor geen zetels, maar bleef met 11 raadsleden net achter PRO, dat met eveneens 11 zetels de grootste fractie werd. PRO vormde kort voor de zomervakantie een coalitie met D66, VVD, CDA en Volt. Ronald Buijt, die tot dan wethouder was, zegt dat Leefbaar zich strijdlustig en constructief kritisch zal opstellen.

Tijdens het debat over het coalitieakkoord voorspelde Buijt dat het nieuwe college de eindstreep niet haalt. Volgens hem is de meerderheid met één zetel te smal en bestaat er binnen de coalitie te weinig vertrouwen. Bij belangrijke stemmingen kan de verhouding volgens hem 23-22 worden. Ook verwacht hij spanningen tussen de VVD en de linkse vleugel van PRO. De oppositie — waaronder Leefbaar, Denk, SP, Partij voor de Dieren en Forum voor Democratie — kan volgens Buijt gezamenlijk veel druk uitoefenen.

Buijt verwijt vooral D66 en VVD dat zij niet opnieuw met Leefbaar in zee zijn gegaan. D66 koos volgens hem voor PRO, ondanks een jarenlange samenwerking met Leefbaar. VVD-leider Tim Versnel zou volgens Buijt uit angst voor politieke risico’s een links stadsbestuur mogelijk hebben gemaakt. Hij bekritiseert onder meer de steun van het college voor de Spreidingswet, waardoor Rotterdam extra asielzoekerscentra kan krijgen, en het behoud van voorrang op sociale huurwoningen voor statushouders.

Het coalitieakkoord bevat volgens Buijt meerdere maatregelen die tot verzet leiden. Zo komt er betaald parkeren in vrijwel de hele stad en wordt jaarlijks bezuinigd op de stadsreiniging, terwijl er al veel afval- en rattenoverlast is. Vooral het besluit om na twintig jaar het gratis openbaar vervoer voor ouderen te schrappen, heeft veel weerstand opgeroepen. Een petitie van de SP kreeg meer dan 12.000 handtekeningen en honderden mensen demonstreerden bij het stadhuis. Leefbaar voert zelf ook actie en wil het college bewegen het besluit terug te draaien.

Buijt ziet daarin een belangrijke test voor de beloofde nieuwe bestuurscultuur. Hij wijst daarnaast op controverse rond de benoeming van wethouder Nunnely en de onderzoeken naar wethouder Harika. Door zulke kwesties, onverwachte politieke ontwikkelingen en de minimale meerderheid verwacht hij dat de coalitie vroeg of laat in problemen komt. Leefbaar wil zich daarbij profileren als een oppositiepartij met bestuurlijke ervaring én als voortrekker van gezamenlijke oppositie tegen het college.