Lena (67) werd thuis slachtoffer van babbeltruc: 'Ik ben bang als de deurbel gaat'

In dit artikel:

In Dordrecht werd de 67‑jarige Lena* de afgelopen weken op honderden tot duizenden euro’s opgelicht door een nep‑wijkagent. Het misdrijf begon op een avond tijdens het eten: een man belde zich voor als ‘wijkagent Ronald’ en zei dat er die dag bij haar was geprobeerd in te breken. Hij beweerde dat er een virus op haar pinpas en bankapp zat en bouwde in anderhalf uur telefonisch vertrouwen op. Omdat Lena niet naar het politiebureau kon komen, stuurde de oplichter een vrouwelijke ‘collega’ in burger langs om haar pinpas en telefoon op te halen. Lena raakte zo overstuur dat ze flauwviel; de oplichters gingen ervandoor en konden meerdere keren pintransacties doen voordat de bank de pas kon blokkeren.

De impact is groot: Lena, die afhankelijk is van thuiszorg en sinds het overlijden van haar man weinig mensen over de vloer heeft, voelt zich onveilig en durft bijna niet meer naar buiten. Haar hond Remy is haar enige troost. De redactie gebruikt een gefingeerde naam uit privacyoverwegingen.

De echte wijkagent Ronald licht toe dat dit een veelgebruikte werkwijze is: slachtoffers krijgen lange telefoongesprekken om informatie en vertrouwen te winnen, waarna een ‘bezorging’ of ophaalactie volgt en later om de pincode wordt gevraagd. Hij waarschuwt mensen direct op te hangen bij twijfel en zelf 112 of de politie te bellen; “de meldkamer kan direct zien waar onze agenten zijn,” aldus Ronald, zodat zich snel kan worden nagegaan of een agent echt voor de deur staat.

Praktische les: deel nooit je pincode, geef geen pas of telefoon aan onbekenden en verifieer altijd zelfstandig of iemand echt van de politie is voordat je iets overhandigt.