Manon (24) is heier en werkt met de grootste kraanwagens: 'Ik wil nooit meer een kantoorbaan'
In dit artikel:
Manon Versteeg (24) uit Giessen-Oudekerk verruilde na een reeks kantoorbaan-tjes de bureaustoel voor het veldwerk als heier bij het familiebedrijf Gebr. De Koning in Papendrecht, dat zich richt op funderingstechniek, beton- en waterbouw. Heien ervaart ze als vak dat haar familie al generaties lang beoefent: haar vader, opa en overgrootvader deden het haar voor. Na de hotelschool en ontevreden kantoorfuncties tijdens corona nam ze een open sollicitatie aan en bleek al snel te passen in het buitenwerk.
Als heier staat Manon onder de kraan en ondersteunt de machinist: ze geeft aanwijzingen bij het zwenken, assisteert met het plaatsen van damwanden en doet soms laswerk. In plaats van heipalen werkt ze veel met damwanden – grote platen die grond en water tegenhouden bij kademuren, spoortrajecten of bouwputten. Het werk vereist precisie en teamwerk tussen verschillende disciplines. Zonder diploma begon ze aan het vak en leerde alles op de werkvloer; volgens haar kreeg ze veel steun van baas en collega’s.
Manon benadrukt dat ze opvalt als vrouw in een doorgaans mannenwereld, maar dat aandacht snel vervaagt zodra het werk begint. Ze vindt het zelfs een meerwaarde als teams gemengd zijn: vrouwen zouden vaker oog voor detail hebben. De functie is fysiek zwaar; veel heiers kiezen er later voor om machinist te worden om fysiek minder belastend werk te doen. Manon kan de machinistenopleiding relatief snel doen, maar mist nog ervaring.
De baan veranderde ook haar levensstijl: krachttraining is vast onderdeel van haar routine en ze at weer vlees om aan de hogere eiwitbehoefte te voldoen. Ze geniet van het buiten-zijn, zelfs bij slecht weer, en van projecten door het land — van tijdelijke verblijven in het hoge noorden tijdens de spoorverbreding Groningen–Bremen tot zonsopgangen langs de Waal bij Gorinchem.
Recent liep ze een tegenslag op: ze werd aangereden en heeft een hersenschudding, waardoor duizelingen haar momenteel van het werk houden. Dat frustreert haar: “Ik heb dikke fomo.” Ze hoopt snel terug te keren, omdat ze trots is op de zichtbare impact van haar werk: constructies die mensen tientallen jaren dienen.