Maren (62) werkt in een abortuskliniek: 'Mijn jongste patiënt was twaalf jaar'
In dit artikel:
Maren (62) werkt sinds 2022 in een abortuskliniek, na 45 jaar als verpleegkundige — waarvan dertig jaar in het Havenziekenhuis. Haar keuze voor de abortuszorg kwam onverwacht: ze ging ooit mee met een zwangere vriendin en raakte onder de indruk van de warmte en professionaliteit van het team, waarna ze spontaan solliciteerde. Twee maanden later begon ze aan wat ze nu de mooiste baan van haar loopbaan noemt.
In haar dagelijkse werk staat Maren vrouwen bij op een zeer kwetsbaar moment. Voor elke afspraak wordt een echo gemaakt en volgt eerst een één-op-één-gesprek om te checken of de vrouw vrijuit kan spreken en vrijwillig aanwezig is. Daarna is er een consult van ongeveer een half uur, waarna de arts toestemming geeft en de behandeling kan plaatsvinden. Behandelingen variëren van de abortuspil en curettage tot het plaatsen van anticonceptie; indien nodig is er altijd psychologische ondersteuning beschikbaar. Maren benadrukt dat veel vrouwen ernstig nadenken over hun beslissing; soms zien ze er alsnog vanaf. De voormalige bedenktijd van vijf dagen is afgeschaft en momenteel geldt bij de kliniek een wachttijd van ongeveer twee weken.
De patiënten vormen een brede mix: Maren behandelde patiënten van twaalf tot zevenenveertig jaar en ziet geen eenduidig type. Het team is grotendeels vrouwelijk, wat volgens haar bijdraagt aan het werkplezier en het vertrouwen van patiënten. Ze werkt tot circa 18 weken zwangerschap en vindt sommige gevallen emotioneel zwaar, maar haalt zingeving uit het ondersteunen van mensen bij hun keuze.
Tegelijkertijd kampt de kliniek met aanhoudende tegenstand en intimidatie: maandelijkse demonstraties en geregeld acties voor de deur waarbij tegenstanders folders met onjuiste informatie en schokkende beelden uitdelen, kleine embryo‑popjes overhandigen en vrouwen uitschelden. Deze acties raken bezoekers vaak diep en hebben al tot onrust en behoefte aan nazorg geleid. Pogingen om met de demonstranten in gesprek te gaan leverden volgens Maren weinig op, en de confrontaties maken haar politiek actiever. Ze bekritiseert beleid dat volgens haar de zelfbeschikking van vrouwen beperkt en probeert online en lokaal aandacht te vragen voor het idee dat abortus zorg is, geen misdaad.
Maren benadrukt dat schaamte geen plek mag hebben bij deze keuze: het team zorgt dat vrouwen gehoord worden en de ruimte krijgen een veilige, weloverwogen beslissing te nemen. Ze pleit voor begrip en achterban voor vrouwen die met deze moeilijke keuze geconfronteerd worden.