Met nog één misstap van criminele zoon kan familie alles verliezen
In dit artikel:
Sara, alleenstaande moeder in Schiedam-West, kreeg vorige zomer een bestuurlijke waarschuwing van burgemeester Harold Bergmann: als haar 17‑jarige zoon opnieuw een vuurwapen bij zich heeft of de openbare orde verstoort, kan het hele gezin hun huurwoning kwijtraken. Die brief volgt op de vondst van een vuurwapen tussen het hoofdbord en matras van haar zoon Omar; hij zit momenteel in een jeugdinrichting in Spijkenisse.
Het gezin woont in een kleine huurwoning met vijf kinderen (13–19). Omar, die als jongere volgens de politie behoort tot een Schiedamse jongerenclan (Parkwerkgroep of PWG), werd in 2023 voor het eerst aangehouden bij een gewapende overval in Roosendaal toen hij 14 was. Sara zegt dat hij via Snapchat werd benaderd en bleef naar school en voetbal gaan; pas in de winkel bleek dat er een wapen bij betrokken was. Vorig jaar werd hij opnieuw verdacht van een overval in Schiedam waarna het wapen in zijn kamer werd gevonden. De zaak rond die overval werd later geseponeerd wegens een alibi, maar Omar staat inmiddels circa 98 keer in politiedossiers (onder meer voor overvallen, fraude en wapenbezit).
Sara heeft jarenlang contact gezocht met instanties: het wijkteam, jeugdhulpverlener Enver en er was wekelijks contact met een hulpverlener. Een voorgestelde agressietraining via regionale jeugdhulp Mevis ging niet door omdat Omar zelf geen hulpvraag zou hebben. Ze voelt zich niet voldoende gesteund en ervaart de gemeentelijke waarschuwing als straf in plaats van hulp. “Ik heb jarenlang om hulp gevraagd. Wat kan ik nog doen?”, zegt ze. Haar dochter kreeg slaapproblemen van de brief; Sara volgde therapie vanwege de angst voor dakloosheid.
In haar verhaal speelt ook het trauma rond de dood van haar pleegzoon Jaro, die bij een steekpartij om het leven kwam. Sara stelt dat die gebeurtenis Omar verhardde en leidde tot een “fuck it”-houding. Ze benadrukt dat jongeren binnen PWG zichzelf vaak als een broederschap zien — groen hartje op Snapchat staat voor Schiedam en loyaliteit — en dat veel van hen snel geld willen verdienen voor kleding en status. Volgens haar zijn het geen georganiseerde criminelen: “Ze maken wel de verkeerde keuzes en kunnen de gevolgen niet goed overzien.” Ze ziet ook de invloed van populaire series die criminaliteit romantiseren.
De gemeente Schiedam, politie en Openbaar Ministerie hebben een aanpak opgezet om kwetsbare jongeren uit de criminaliteit te halen. Twintig jongeren werden uitgenodigd voor persoonlijke gesprekken met burgemeester, politie en OM; tot nu toe hebben elf jongeren zo’n gesprek gehad. Omar behoorde daar niet toe, iets waar Sara zich kwaad over maakt. Burgemeester Bergmann liet weten de woning voorlopig niet te sluiten omdat er minderjarige kinderen wonen, maar waarschuwde dat Woonplus de huurovereenkomst kan ontbinden als er opnieuw een wapen wordt gevonden of de openbare orde ernstig wordt verstoord.
Sara keurt de harde bestuurlijke aanpak af en pleit voor meer verbinding: betrek ouders, ervaringsdeskundigen, hulpverleners en andere gemeenten. Ze hoopt niet op straf maar op langdurige behandeling ver van de huidige sociale invloed, zodat Omar leert omgaan met verleidingen en sterker staat. Jeugdhulpinstelling Mevis en de gemeente wilden niet ingaan op individuele gevallen. De namen Omar en Jaro zijn gefingeerd; de redactie kent de echte namen. Het verhaal is gemaakt in samenwerking met Pointer Radio en Rijnmond.