Nederland is niet vol: hoe wandelen een andere kijk geeft op de wereld om je heen (deel 1)

In dit artikel:

Rijnmond-verslaggever Paul Verspeek vertelt hoe tien jaar wandelen met zijn vrouw zijn blik op Nederland veranderde: buiten de grote steden is het land vaak verrassend leeg, stil en gevarieerd. Ze liepen onder meer het Pieterpad (500 km; zij deden het in 2016 in omgekeerde richting), delen van het Kustpad en het Grenslandpad, en een etappe over de Afsluitdijk in 2025 — vaak zonder een enkele tegenligger, wel met veel vogels en windmolens.

De LAW‑routes zijn duidelijk gemarkeerd (wit‑rood) maar vragen planning: je loopt etappes en moet vervoer regelen aan het eindpunt. Verspeek beschrijft dat openbaar vervoer buiten de Randstad beperkt en in het weekend soms afwezig is, omdat een fijnmazig netwerk financieel niet rendeert. Provincies als Zeeland laten dit zien: in Sluis beginnen lange routes richting Oost‑Groningen of Limburg, maar bussen zijn schaars. Als alternatief bestaan betaalbare Regiotaxi’s en buurtbussen, vaak gerund door gepensioneerden; die oplossing is menselijk en behulpzaam, maar ook een symptoom van ontvolking — jonge gezinnen vertrekken naar de Randstad.

Praktische lessen komen terug: neem altijd eten en drinken mee, want langs veel trajecten zijn geen voorzieningen of horeca (en ja, die ene kroeg is op zondag meestal dicht). Verspeek waardeert de rust: urenlang wandelen door bossen, duinen, heide en polder zonder mensen tegen te komen, afgewisseld met vriendelijke boeren of chauffeurs die zwaaien. Hij verwerpt het beeld dat Nederland “vol” of vervuild is; volgens hem is het juist prachtig en goed georganiseerd, met wel duidelijke gaten in mobiliteit en voorzieningen waar politici zelden bij stilstaan.

Als voorproefje op deel 2 laat hij weten dat ook recreatieconflicten (zoals met mountainbikers) aan de orde komen. Zijn hoofdboodschap: wandelen verruimt je blik en toont een Nederland dat veel ruimer en stiller is dan velen denken.