Duizenden mensen wonen permanent op vakantieparken, gemeenten grijpen amper in

In dit artikel:

Permanent wonen op een vakantiepark is in de meeste gemeenten verboden, maar in het Rijnmondgebied gebeurt het wel. Uit onderzoek van regionale omroepen en de NOS blijkt dat gemeenten meestal weinig controleren en vooral ingrijpen na meldingen van overlast, misstanden of criminaliteit. Landelijk wonen naar schatting minstens 60.000 mensen op vakantieparken.

Van de zeven Rijnmondgemeenten met vakantieparken staan in vijf gemeenten mensen op zo’n park ingeschreven of is permanente bewoning bekend. Goeree-Overflakkee registreert 326 recreatiewoningen die als hoofdverblijf worden gebruikt; volgens het CBS staan er 1.120 mensen ingeschreven. De gemeente handhaaft voorlopig terughoudend, ook na klachten over overlast door arbeidsmigranten in Herkingen, om te voorkomen dat mensen dakloos raken. Voorne aan Zee heeft geen duidelijk zicht op de omvang, maar telt volgens het CBS 980 ingeschreven bewoners op vakantieparken.

Hoeksche Waard heeft controles en handhaving stilgelegd vanwege onzekerheid over het toekomstige beleid. Nissewaard staat positief tegenover permanente bewoning en controleert niet. Barendrecht is tegen, maar treedt alleen op bij aanleiding. In Dordrecht wonen ongeveer 150 mensen permanent op De Biesbosch. Na meldingen van agressie is daar besloten permanente bewoning niet langer toe te staan; bestaande bewoners krijgen maximaal vijf jaar gedoogtijd en sinds deze zomer vinden controles plaats. Rotterdam meldt geen permanente bewoners op recreatieoord Hoek van Holland en wil vooral maatwerk bieden en dakloosheid voorkomen.

Het kabinet wil recreatiewoningen mogelijk inzetten voor bewoning en vakantieparken op termijn laten transformeren tot woonwijken. Minister Boekholt O’Sullivan heeft gemeenten daarom gevraagd voorlopig terughoudend te handhaven, behalve bij bijvoorbeeld criminaliteit, en werkt met de VNG aan landelijke afspraken die eind dit jaar klaar moeten zijn. Volgens haar moeten bewoners vooral duidelijkheid krijgen en niet op straat belanden; gemeenten blijven zelf verantwoordelijk voor beslissingen over lokale handhaving. Veel gemeenten vrezen intussen voor aantasting van het toerisme en risico’s op uitbuiting, illegale verhuur en criminaliteit. Ongeveer de helft van de gemeenten die tegen permanente bewoning zijn, controleert er daadwerkelijk serieus op.