Sabrina schildert met dementerende ouderen: 'Ze voelen zich er weer bij horen als mens'

In dit artikel:

Elke vrijdag begeleidt woonbegeleidster Sabrina Lobbezoo bewoners met dementie in het schildersatelier van verpleeghuis Pniël in Rotterdam-Kralingen. Tijdens de creatieve ochtend schilderen de ouderen in alle rust, luisteren ze naar Hollandse muziek en delen ze herinneringen. Het thema van deze week is herfst, met veel bruine en rode tinten.

Lobbezoo, die zelf van schilderen houdt, ziet dat bewoners opleven zodra ze een penseel vasthouden. Ze benadrukt dat ze zoveel mogelijk zelf moeten doen: eigen regie is volgens haar essentieel. De gebruikte kleuren kunnen volgens haar iets zeggen over iemands gemoedstoestand. Zo kunnen donkere of agressieve schilderingen na verloop van tijd veranderen in lichtere kleuren, terwijl het schilderen bewoners meer zelfvertrouwen en plezier kan geven.

De koffiepauze versterkt de onderlinge band. De bewoners vormen een hechte groep en kijken volgens Lobbezoo uit naar de wekelijkse bijeenkomst. Ook haar vertrouwde aanwezigheid geeft hen herkenning en vertrouwen.

Tegelijkertijd ziet Lobbezoo de achteruitgang die dementie veroorzaakt. Wanneer bewoners niet meer schilderen en zich terugtrekken, kan dat betekenen dat de activiteit te zwaar is geworden. Dat moment is moeilijk, omdat er volgens haar steeds een stukje persoonlijkheid verloren gaat. Toch wil ze mensen met dementie zo lang mogelijk blijven stimuleren en bij de maatschappij betrekken. Zij kunnen volgens haar nog veel, zolang ze niet worden onderschat of afgeschreven.