Sheila (56) steekt haar eigen huis in brand: 'Het was uit wanhoop, angst en paniek'
In dit artikel:
Op 29 april 2025 veroorzaakte een 56‑jarige bewoonster van het seniorencomplex aan de Wilgenlei in Rotterdam‑Schiebroek een grote brand op de zesde verdieping. Ongeveer tweehonderd bewoners werden uit hun woningen gezet, sommige nog in pyjama, terwijl brandweer en hulpdiensten het vuur bestreken. Forensisch onderzoek wees uit dat er doden hadden kunnen vallen als 112 later was gebeld. De vrouw, aangehouden diezelfde middag in Plaswijckpark, bekende kort daarna dat zij de brand had aangestoken met waxinelichtjes die ze tegen een gordijn en bij de voordeur hield.
De rechtbank kreeg een zaak waarin alle partijen overeenstemming bereikten dat het strafrecht niet louter straf moet zijn, maar vooral gericht op zorg. De verdachte — in berichten aangeduid als Sheila — kampt al jaren met ernstige depressies. Haar klachten begonnen ongeveer vijf jaar geleden en escaleerden na traumatische gebeurtenissen, onder meer het vinden van haar partner overleden in februari 2023. Ze verbleef in 2023 en 2024 samen bijna een half jaar in een kliniek, maar bleef zeer kwetsbaar en volgens deskundigen verminderd toerekeningsvatbaar.
Volgens haar verdediging wilde zij weg uit het complex vanwege de slechte herinneringen aan dat overlijden; het in brand steken van haar woning moet in die context worden gezien als een wanhoopsdaad om van de flat af te komen, zonder dat ze de risico’s voor omwonenden kon overzien. De reclassering adviseerde spoedige opname in een psychiatrische inrichting, maar er is op dit moment geen beschikbare plek: de wachttijd bedraagt circa drie maanden. De officier van justitie stelde daarom pragmatisch voor haar tijdelijk in detentie te houden zodat zij na drie maanden direct kan doorstromen naar behandeling; vrijlaten zou volgens hem onverantwoord zijn.
Het Openbaar Ministerie eiste 18 maanden cel, waarvan 11 voorwaardelijk; effectief zeven maanden, met aftrek van ruim 118 dagen voorarrest blijft circa drie maanden achter. Direct daarna moet zij worden opgenomen in een kliniek en aansluitend begeleid wonen krijgen met dagbesteding, om terugval te voorkomen. De rechter volgde de eis en drong er bij het OM op aan te zorgen dat de doorstroom naar klinische zorg daadwerkelijk plaatsvindt.
Beheerder Stichting Ouderenhuisvesting Rotterdam diende een schadeclaim in van 120.000 euro voor herstel en 3.000 euro voor een bloemengestuur aan bewoners; de rechter wees deze vorderingen af vanwege onduidelijkheid over verzekeringsdekking en omdat het gebaar buiten het strafrecht hoort. De woning is nog niet vrijgegeven; de beheerder zal in overleg spullen teruggeven die niet te zwaar beschadigd zijn. De verdachte verklaarde ten slotte dat zij alle hulp wil aannemen die wordt aangeboden.