Sjorder Misja staakt op 4 september: 'Blijf met je klauwen van ons geld af'

In dit artikel:

De 55-jarige Misja Vos, sjorder bij havenbedrijf Matrans, doet op 4 september mee aan een landelijke staking van havenwerkers. Hij verzet zich tegen de kabinetsplannen om 6,5 miljard euro op de sociale zekerheid te bezuinigen. Volgens Vos kunnen die maatregelen werknemers hard raken, vooral door de voorgenomen halvering van de maximale WW-duur van twee naar één jaar. Wie daarna geen baan vindt, zou op de bijstand zijn aangewezen.

Vos werkt al bijna dertig jaar in de haven en heeft door het zware fysieke werk klachten aan zijn schouder en elleboog. Hij wijst erop dat ook veel collega’s gezondheidsproblemen hebben en dat het ziekteverzuim bij Matrans met 12 tot 15 procent hoog ligt. Daarnaast vreest hij dat automatisering en kunstmatige intelligentie banen in de haven laten verdwijnen, terwijl overstappen naar lager betaald werk grote inkomensdalingen kan betekenen.

Tijdens de stakingsdag leggen honderden werknemers uit Rotterdam, Amsterdam en Zeeland het werk neer. Tussen 11.15 en 19.00 uur worden bij de betrokken havens geen schepen behandeld, waardoor het laden, lossen en vastzetten van containers vertraging kan oplopen. De actievoerders verzamelen zich bij de Landtong Rozenburg. Ook sectoren als het spoor, de zorg en de schoonmaak zouden later kunnen staken.

Hoewel het kabinet de bezuinigingsplannen inmiddels tijdelijk heeft stilgelegd, vindt Vos de acties noodzakelijk omdat de besparing volgens hem nog niet definitief van tafel is. Hij stelt dat werknemers en werkgevers al jarenlang premies betalen voor onder meer WW en WIA en dat in het arbeidsongeschiktheidsfonds miljarden aan reserves zitten. Dat geld mag volgens hem niet voor andere doelen, zoals Defensie, worden gebruikt zonder inspraak van de premiebetalers.

Werkgeversvereniging AWVN noemt de staking onnodig en vreest schade voor havenbedrijven en andere logistieke ondernemingen. Vos vindt juist dat werkgevers zich tegen de bezuinigingen moeten uitspreken, omdat zij later met werknemers nieuwe afspraken moeten maken als de inkomensbescherming en pensioenmogelijkheden verslechteren. Zelf hoopt hij rond zijn 65ste te kunnen stoppen, al twijfelt hij of zijn lichaam het zware werk tot die tijd volhoudt.