Tasha rekent af met Europese kapsels en vlecht afrohaar: 'Ik heb het mezelf moeten leren'

In dit artikel:

In haar kapsalon in Rotterdam-Zuid laat Tasha zien dat afrohaar veel meer is dan een kapsel: het is voor haar en haar klanten een zichtbaar onderdeel van identiteit, cultuur en geschiedenis. De kapper, die tot haar achttiende in Suriname woonde en daarna in Nederland een kappersopleiding volgde, merkte daar vooral dat de focus lag op Europees haar. Afrohaar heeft ze zich daarom grotendeels zelf eigen gemaakt.

Aan de stoel zit klant Natasja, die vertelt dat ze zich vroeger moest aanpassen aan de heersende schoonheidsnormen, maar daar inmiddels bewust afstand van neemt. Volgens haar is er langzaam meer waardering gekomen voor natuurlijke haarstructuren zoals type 4C, ook bij jonge generaties. Ze probeert haar dochter mee te geven dat dit haartype mooi is.

Tasha legt uit dat de voorkeur voor steiler en lichter haar diepe historische wortels heeft, onder meer in de slavernij, toen huidskleur en haarstructuur samenhingen met status en werk. Tegelijk wil ze dat afrohaar niet alleen wordt gekoppeld aan pijnlijke geschiedenis: vlechttechnieken, verborgen zaden en andere haartradities laten volgens haar ook zien hoeveel kennis, creativiteit en trots er in de Afrikaanse diaspora zit.