Tattoos, prostituees en zeelui: dit plein was ooit middelpunt van beruchtste havenbuurt

In dit artikel:

Het Deliplein op Katendrecht maakte een opvallende metamorfose door: van beruchte havenbuurt met kroegen, seksschandalen en vechtpartijen naar een verzorgd horecaplein en cultureel hart van Rotterdam. Oorspronkelijk was Katendrecht een zelfstandig dorp tot de aanleg van Rijn- en Maashaven eind 19e eeuw; het gebied werd daarna ingelijfd bij Rotterdam en fungeerde als woongebied voor havenarbeiders. De naam ‘Deli’ verwijst naar het Sumatraanse sultanaat dat bekendstond om tabak en dat in de bloeitijd van de koloniale handel als naamgever diende voor straat en plein.

Rond het begin van de 20e eeuw kwamen veel Chinese arbeiders naar de haven; Katendrecht ontwikkelde zich zo tot het eerste Chinatown van Nederland. Vroege Chinese restaurants als Chong Kok Low trokken klanten met betaalbare menu’s (in de jaren ’30 zelfs speciale kerstdiners voor geringe bedragen) en introduceerden gerechten die later tot het vaste Rotterdamse aanbod zouden behoren.

In de decennia daarna groeide het Deliplein uit tot het uitgaanscentrum van de Kaap: talloze kroegen, dancing Walhalla en een concentratie van tatoeagesalons die vooral zeelui bedienden. Tattoo Bob werd een lokale legende; zijn zoon Ralph Moelker beschreef de praktijken van toen: “Een schip komt aan, er wordt stevig gedronken en in hun dronken bui laten de zeelui een tattoo zetten. Daarna brengen ze een bezoek aan de dames van lichte zeden.” Hygiëne liet vaak te wensen over totdat de GGD in de jaren ’80 ingreep en Tattoo Bob overstapte op medisch verantwoorde werkwijzen — waardoor die zaak in 2026 nog steeds bestaat, terwijl veel collega-shops verdwenen.

Begin jaren ’90 voerde de gemeente een hardere aanpak om het imago van probleemwijk te veranderen: rechtszaken tegen pooiers en sluitingen van gewelddadige kroegen keerden de koers. Het Deliplein, eerst dichtgespijkerd en verlaten, transformeerde geleidelijk naar een plek met hippe koffietentjes, restaurants, culturele programmering en Theater Walhalla in plaats van het oude danspaleis.

Tegelijkertijd blijft er een bewuste herinnering aan het kleurrijke verleden: kroeg De Ouwehoer bewaart de sfeer van vroegere tijden en fungeert als knipoog naar het roemruchte, ruigere verleden van de Kaap. De transformatie illustreert bredere stedelijke processen van ontmanteling van havencultuur en opkomst van cultuur- en leisure-economie.