Thelma (30) wordt eerste vrouwelijke priester van Rotterdam: 'Ik zing alleen iets hoger'
In dit artikel:
In Rotterdam wordt op 9 mei in de Paradijskerk een nieuw hoofdstuk geopend: Thelma Schoon wordt daar gewijd als de eerste vrouwelijke priester van de stad. Haar verschijning op de Nieuwe Binnenweg — casual gekleed, cameratas over de schouder, met een witte priesterkraag die naar buiten piept — illustreert meteen dat het beeld van de katholieke kerk als uitsluitend een bolwerk van oudere mannen hier niet klopt.
Thelma komt uit een kerkelijk gezin: haar moeder is predikant in Dordrecht, haar vader pastoor in de oud-katholieke kathedraal van Utrecht. Na een mislukte poging aan de toneelacademie koos ze voor theologie; later volgde ze opleidingen tot protestants gemeentepredikant en tot oudkatholiek priester. Ze werkt nu in de oud-katholieke parochie van Schiedam en in de Paradijskerk, waar haar wijding plaatsvindt.
De Oud-Katholieke Kerk in Nederland telt ongeveer 5.000 leden en staat los van het gezag van Rome. Door een meer open, horizontale bestuursstructuur hebben gelovigen meer inspraak; dat vertaalt zich onder meer in het toestaan van getrouwde priesters en het toelaten van vrouwen in ambten. Historisch ontstond de beweging in reactie op beslissingen van de Rooms-Katholieke Kerk in de 19e eeuw, en ze staat bekend om relatief liberale standpunten.
Als priester combineert Thelma liturgische taken en sacramenten met praktisch pastoraat: van soep uitdelen aan kwetsbare mensen tot het begeleiden van huwelijken en uitvaarten. Ze benadrukt dat het in haar werk draait om het ambt en de zorg voor mensen; haar vrouw-zijn draagt daarnaast specifieke ervaringskennis die gesprekken kan verdiepen. Buiten de kerk is ze jongerenpastor en gaf ze levensbeschouwing op een middelbare school. Ze ziet dat veel jongeren in een veeleisende maatschappij zoeken naar rust en zin — en dat ze vaak openstaan voor diepgaande vragen over geloof.
Privé leven en het pastoraat botsen soms met sociale verwachtingen: feestdagen of vrije weekenden zijn voor haar vaak werktijd. De meeste van haar vrienden zijn niet-gelovig, maar ze ondersteunen haar en zullen bij de wijding aanwezig zijn. Over haar kerkgemeente zegt ze kort maar krachtig: "Iedereen is welkom, zonder kleine lettertjes." Haar kernboodschap is helder: religie moet mensen bevrijden, niet onderdrukken; misbruik van God als legitimatie voor geweld of uitsluiting moet worden bestreden.
De wijding van Schoon symboliseert zowel een lokale als bredere verschuiving: kerkgemeenschappen die diverser en toegankelijker willen zijn, en een veranderend gezicht van het religieuze in de stad.