Voor uitvaartondernemer Mirjam is (bijna) geen verzoek te gek: 'Iemand wilde opgelost worden in zoutzuur'

In dit artikel:

Uitvaartondernemer Mirjam Boogaard stapte ruim tien jaar geleden vanuit de advocatuur over naar de uitvaartbranche. Ze wilde werk doen dat meer betekenis had en ontwikkelde zich uiteindelijk tot specialist in persoonlijke en soms zeer ongebruikelijke uitvaarten. Volgens haar is vrijwel alles mogelijk, zolang een wens veilig, legaal en praktisch uitvoerbaar is.

Haar eerste opvallende uitvaart ontstond rond een overleden Feyenoord-supporter voor wie geen geld was. Boogaard zette een inzamelingsactie op, waarna een grote stoet rond De Kuip werd georganiseerd en de kist zelfs op de middenstip kwam. Sindsdien krijgt ze geregeld verzoeken die aansluiten bij het leven en de identiteit van de overledene. Zo verzorgde ze onder meer een staande opbaring met een zwaard en een Schotse wake in huis, met kilts, whisky, muziek en dans.

Niet iedere wens kan worden uitgevoerd. Een man die dacht door demonen bezeten te zijn, wilde na zijn overlijden in zoutzuur worden opgelost. Dat was niet toegestaan en bovendien onpraktisch. In overleg werd hij gecremeerd en later begraven. Boogaard probeert bijzondere verzoeken niet te veroordelen, maar zoekt naar een passend alternatief.

Haar schoondochter Talitha Nadal ondersteunt haar met de administratie en maakt herinneringsringen waarin as van overledenen wordt verwerkt. Ook nabestaanden van iemand die niet is gecremeerd kunnen zo’n ring laten maken, bijvoorbeeld met as uit rouwboeketten.

Feyenoord-uitvaarten komen nog altijd regelmatig voor: van samen zingen tot complete optochten, vuurwerk en clubkleurige bloemstukken. Boogaard, zelf supporter, begrijpt dat de club voor veel mensen een gemeenschap vormt. Nadal ziet dat zulke persoonlijke uitvaarten het rouwproces kunnen helpen, omdat ze aansluiten bij de persoon die is overleden.

Het werk is soms emotioneel zwaar, maar Boogaard zegt vooral nabestaanden zo goed mogelijk te willen ontzorgen. Haar ervaringen hebben haar bovendien minder bang gemaakt voor de dood: volgens haar nemen nabestaanden afscheid van het lichaam, niet van de geest of ziel.