Waarom juist Aziatische Nederlanders vaak doelwit zijn van 'grapjes'

In dit artikel:

Op de radio van omroep PowNed beledigde dj Ruud de Wild de Chinese documentairemaakster Julie Ng tijdens een gesprek over haar film Meer dan Babi Pangang. In plaats van in te gaan op de inhoud van de documentaire draaide het interview uit op het herhalen van Oost-Aziatische clichés zoals babi pangang en loempia’s, wat landelijke verontwaardiging veroorzaakte en ertoe leidde dat makers van de film excuses eisten. PowNed noemde het satire en weigerde sorry te zeggen; De Wild stapte tijdelijk op na een stortvloed aan bedreigingen. Naar aanleiding van de commotie is een petitie tegen anti-Aziatisch racisme gestart die op het moment van schrijven zo’n 23.000 handtekeningen heeft.

Jacco van Sterkenburg, hoogleraar racisme en Chief Diversity Officer aan de Erasmus Universiteit, plaatst het incident niet op zichzelf. Hij noemt het onderdeel van een patroon waarbij complexe verhalen worden teruggebracht tot herkenbare grappen, waardoor stereotypering blijft voortbestaan: “Juist omdat het als grap wordt gebracht, blijft het bestaan.” Volgens hem wordt anti-Aziatisch racisme minder snel herkend dan andere vormen van racisme, deels door een gebrek aan maatschappelijk debat en onderzoek, en doordat de norm vaak nog de witte Nederlander is.

Van Sterkenburg waarschuwt dat tijdelijk rumoer weinig verandert zonder structurele maatregelen. Hij roept vooral media, omroepen en journalisten op hun verantwoordelijkheid te nemen en blijvend aandacht te besteden aan hoe ‘grapjes’ bijdragen aan uitsluiting en het reduceren van mensen tot karikaturen.