Wie is Jesse R., de man die met een bijl zijn 63-jarige moeder onthoofdde?
In dit artikel:
Donderdag stond in Dordrecht de 32‑jarige Jesse R. terecht voor de moord op zijn moeder Alia (63), die hij in april 2025 in haar woning in Hellevoetsluis met een bijl onthoofdde. De zaak draait volgens deskundigen om een zware psychose: experts oordeelden dat hij ten tijde van de daad volledig ontoerekeningsvatbaar was, daarom eiste het OM geen gevangenisstraf maar tbs met dwangverpleging; de rechtbank doet 8 april uitspraak.
Wie is Jesse R.? Uit de zitting komt een ingewikkeld profiel naar voren: een vroeger slimme scholier met een gymnasiumdiploma die vanaf zijn twintigste stemmingswisselingen kreeg en vanaf zijn 27e last kreeg van psychoses. Hij gebruikte ook drugs en alcohol en zocht twee keer hulp bij verslavingszorg; deskundigen noemen hem verslavingsgevoelig. Eind 2024 stopte hij met antipsychotica omdat hij van de medicijnen aankwam en zich sloom voelde; zonder dat zijn omgeving het wist, gooide hij de pillen weg. Vier maanden later escaleerden zijn wanen tot moord.
Op 15 en 16 april 2025 zaten zijn waanbeelden zo vast dat hij geloofde dat hij vergiftigd werd, dat er asbest in een koffiemachine zat en dat politieke leiders hem en anderen bedreigden—verwarde ideeën waarin zelfs koninklijke stemmen opdoken. Volgens zijn verklaring gaf een stem van prinses Beatrix hem het bevel een moordwapen te kopen; hij ging naar de Praxis en kocht een bijl. Zijn moeder haalde hem op van een busstation en sliep die nacht bij haar; de volgende dag, tijdens de psychose, viel hij haar aan. Haar partner trof haar later in hun huis: zonder hoofd, nog bij een bord met een boterham in een plas bloed.
De partner las een aangrijpende slachtofferverklaring voor. Hij erkent dat Jesse psychoses had maar benadrukt alsnog diens verantwoordelijkheid en noemt hem “een levensgevaarlijke man”; de gebeurtenis heeft bij de partner PTSD veroorzaakt. In de rechtszaal bleef Jesse grotendeels kalm en geeft heldere antwoorden, deels omdat hij inmiddels lithium slikt en sinds een half jaar geen psychoses zou hebben. Over zijn daad zei hij: “Ik ben ziek en dat is mijn moeder fataal geworden,” en betuigde spijt en schuld: hij wil herhaling voorkomen.
De zaak toont de gevaarlijke combinatie van onbehandelde of gestopte medicatie, verslavingsgevoeligheid en ernstige wanen. Tbs met dwangverpleging is bedoeld om zowel behandeling te bieden als de samenleving te beschermen; gezien de deskundigenconclusie is dat ook de eis. De rechtbank bepaalt op 8 april welk gerechtelijk traject volgen zal.