Zitskiër Barbara gaat 20 jaar na ongeluk voor goud: 'Of je blijft janken of je neemt de regie'
In dit artikel:
Barbara van Bergen (47) uit Rotterdam begint dit weekend aan haar vijfde Paralympische Spelen, en stapt meteen in haar favoriete onderdeel: de downhill zitski — met snelheden tot rond de 100 km/u in Cortina d'Ampezzo. Van Bergen, die al twee bronzen plakken op de Zomerspelen heeft (rolstoelbasketbal in Londen en Rio), wil nu ook op de Winterspelen een medaille en liefst goud. Ze wordt dit seizoen tot de favorieten gerekend en verdedigt dit jaar ook haar titel op het WK.
Twintig jaar geleden raakte Van Bergen bij een verkeersongeluk gebonden aan een rolstoel: op 30 oktober 2006 kwam ze op haar motor ten val tijdens het woon-werkverkeer en liep ze een dwarslaesie op. In plaats van bij de pakken neer te zitten, zocht ze snel naar nieuwe doelen. Revalidatie bij Rijndam bracht haar eerst naar rolstoelbasketbal; later ontstond de ambitie om te gaan zitten skiën, deels omdat ze wilde blijven mee op skivakantie met familie en vrienden. Haar Paralympische debuut maakte ze al in 2008; na successen in het zomerparalympische circus stapte ze uiteindelijk over naar het zitskiën en werd al wereldkampioen, maar een Winterspelen-medaille ontbreekt nog.
Zitskiën legt Van Bergen helder uit: ze zit in een op maat gemaakte kuip, benen vast in een harde cover met strappingen, twee zogenaamde outriggers voor richting en balans, en een veer onder haar lijf die de knieactie nabootst — alles op één ski. Volgens haar lijken de techniek en bewegingsprincipes sterk op die van staande skiërs; het ziet er alleen anders uit. Ze geniet van de snelheid en de adrenaline: "Ik ben er klaar voor", zegt ze vastberaden.
Van Bergen voelt zich verre van oud en relativeert haar leeftijd: lichamelijk is ze 47, maar ze vergelijkt zichzelf liever met iemand van 32 met meer levenservaring. Ze erkent wel dat dit mogelijk haar laatste Spelen kunnen zijn; de intensieve organisatie van haar loopbaan speelt mee. Ze koos ervoor het nationale team te verlaten en haar carrière zelfstandig te regelen. Daardoor regelt ze veel zelf — van sponsoring tot logistiek — met behulp van lokale Rotterdamse sponsoren en traint ze internationaal, onder andere met het Australische team dat haar als het ware "adopteerde".
Een medaille in Cortina zou historische betekenis krijgen: als zij wint, is ze de eerste atleet ooit met medailles op zowel Winter- als Zomerspelen. Ze blijft realistisch over het resultaat: goud is het ultieme doel, maar een zilveren of bronzen medaille na haar beste run zou haar ook tevreden stemmen.
In hetzelfde Nederlandse team is debutante Claire Petit (22) uit Capelle aan den IJssel, die samen met Jeroen Kampschreur de Nederlandse vlag draagt bij de openingsceremonie. Omdat beide skiërs zaterdag al in actie komen, zijn zij vrijdag fysiek niet in Verona; hun opnames worden tijdens de ceremonie geprojecteerd. Petit, die op één been skiet, hoopt mede namens het team op een podiumplaats.