Bezwaren tegen komst betonfabriek: GGD waarschuwt voor gezondheidsrisico's

In dit artikel:

In ’s-Gravendeel zorgt een plan van Dura Vermeer en Everox voor de bouw van de eerste betonrecyclinginstallatie van Nederland voor grote onrust. De installatie moet aan de haven komen, naast natuur- en recreatiegebied Het Groot Koninkrijk en dicht bij woningen. De gemeente Hoeksche Waard ontving 97 bezwaren, die maandagavond tijdens een openbare hoorzitting worden behandeld.

De gemeente verleende in juli een omgevingsvergunning voor de bouw. Omdat de silo’s dertig meter hoog worden en het bestemmingsplan maximaal twintig meter toestaat, moest daarvoor van het plan worden afgeweken. Hoewel het terrein volgens de gemeente al voor dit gebruik bestemd is, moest het college bij de vergunning ook de gevolgen voor de leefomgeving, veiligheid en gezondheid beoordelen. Over de afzonderlijke milieuvergunning beslist de Omgevingsdienst Zuid-Holland Zuid nog.

De GGD Zuid-Holland Zuid waarschuwde dat de installatie gezondheidsrisico’s kan veroorzaken voor inwoners van ’s-Gravendeel en mogelijk Dordrecht. Vooral kwartsstof is een punt van zorg. Dat kan vrijkomen bij het breken en bewerken van betonpuin. De zeer kleine deeltjes kunnen diep in de longen terechtkomen en worden in verband gebracht met silicose, longkanker en mogelijk COPD. Longarts Leon van den Toorn van het Erasmus MC onderschrijft het risico, maar benadrukt dat het vooral om een inschatting gaat en dat blootstelling onder meer afhankelijk is van afstand en windrichting.

Volgens de GGD bestaat er geen veilige ondergrens voor blootstelling aan kwartsstof. De gemeente stelde daarom acht voorwaarden aan de vergunning, waaronder nat werken, onderhoud aan stoffilters en permanente metingen van zorgwekkende stoffen. Een belangrijke aanbeveling van de GGD ontbreekt echter: een overkapping voor de op- en overslag van het puin. Het puin wordt daar in de open lucht gestort, terwijl de verdere verwerking in een gesloten, gefilterd systeem plaatsvindt. De GGD vindt die open opslag vanuit gezondheidsoogpunt onwenselijk.

De gemeente zegt dat zij alleen beoordeelt wat de aanvrager indient en daarom geen overkapping als aanpassing heeft geëist. Volgens deskundige Frans Soeterbroek had het college het plan echter kunnen laten aanpassen of de vergunning kunnen weigeren totdat een overkapping was opgenomen. Omdat de gemeente al moest afwijken van het bestemmingsplan, had zij volgens hem juist extra mogelijkheden om het gezondheidsadvies te laten meewegen. Hij waarschuwt bovendien dat overheden volgens hem vaker terughoudend optreden tegen overlastgevende bedrijven, waardoor bewoners het vertrouwen kunnen verliezen dat hun belangen vooropstaan.