Zus van vermoorde tattookiller Onno Kuut roept vanaf podium op tot mildheid: 'Achter elk gedrag steekt een verhaal'

In dit artikel:

Joske Kuut (44) keek jarenlang met afstand en boosheid naar haar broer Onno, die volgens haar een groot deel van haar jeugd had verpest. Onno was gewelddadig, kwam in aanraking met justitie en sloot zich aan bij de zogenoemde tattookillers, een onderwereldgroep die in verband wordt gebracht met drugs en liquidaties. In 2009 werd hij op 30-jarige leeftijd vermoord. Zijn lichaam werd begraven in de duinen van Hoek van Holland. De aanleiding voor de moord is nooit opgehelderd en de verdachten zijn na twee mislukte rechtszaken niet veroordeeld.

Na zijn dood voelde Kuut aanvankelijk nauwelijks verdriet. Ze kende haar broer bovendien vooral als een lastige en agressieve man en wist weinig van zijn leven buiten het gezin. Pas in 2018 kwam ze, via Slachtofferhulp, terecht in een lotgenotengroep voor nabestaanden van geweldsslachtoffers. Daar kon ze haar emoties en ervaringen voor het eerst verwerken.

Door gesprekken met anderen en onderzoek naar Onno’s achtergrond ontstond een milder beeld. Onno was als baby in Zuid-Korea gevonden in een prullenbak, met een ernstige wond in zijn gezicht. In het weeshuis kreeg hij weinig lichamelijk contact en moest hij zelfstandig uit een fles drinken. Toen hij negen maanden oud naar Nederland kwam, was hij volgens Kuut al zwaar beschadigd. Later werd hij in Enschede gepest vanwege zijn Aziatische uiterlijk; als kleuter zou hij zelfs aan Sinterklaas om nieuwe ogen hebben gevraagd.

Kuut vermoedt dat Onno bij hooligans aansluiting en erkenning vond, omdat daar zijn uiterlijk minder telde. Ze benadrukt dat zijn achtergrond zijn daden niet goedpraat, maar denkt wel dat hij niet wist hoe hij anders moest leven. Die overtuiging vormt nu de basis van haar werk als trainer, spreker en auteur: mensen moeten volgens haar minder snel oordelen, omdat achter gedrag vaak een persoonlijk verhaal schuilgaat.

Die boodschap brengt ze op 6 november in theater ’t Kappelletje in Rotterdam tijdens de voorstelling *Achter de Deur*. Kuut presenteert de avond en spreekt met drie mensen die door hun verleden snel worden gestigmatiseerd: een voormalig tbs’er, een ex-prostituee en iemand die in een sekte opgroeide. Ze onderzoekt met hen welke gevolgen vooroordelen hebben en welke vragen mensen zouden moeten stellen voordat ze een oordeel vellen.

Kuut ergert zich vooral aan harde reacties op sociale media na dodelijke geweldszaken. Ook over de dood van Onno kreeg de familie opmerkingen als ‘eigen schuld’. Zulke reacties doen nabestaanden pijn, zegt ze. Zelfs tegenover de vermoedelijke moordenaars van haar broer probeert ze geen definitief oordeel te vellen: ze kent hun levensverhalen niet en gelooft dat niemand wordt geboren met de bedoeling om te moorden. De voorstelling is inmiddels uitverkocht; Kuut hoopt haar boodschap later in grotere theaters voort te zetten.